Home > Bloedziekten > Leukemie, acute myeloïde (AML)

A  A  A 

De meest voorkomende vorm van leukemie op volwassen leeftijd (de helft van alle patiënten is ouder dan 60 jaar). Soms prevaleren herkenbare celtypen: promyelocyten, monocyten of erytroïde cellen; de leukemie wordt dan naar een dergelijk celtype benoemd. Een dergelijke indeling kan betekenis hebben daar bepaalde symptomen bij een bepaald celtype meer voorkomen: stollingsstoornissen bij promyelocytenleukemie, huid-, centraal zenuwstelsel- en gingiva-infiltratie bij monocytenleukemie. De WHO hanteert de volgende classificatie: AML met recurrent cytogenetische afwijkingen: t(8;21); inv16; t(15:17); 11q23; AML met multilineage dysplasie; AML therapiegerelateerd en AML overige. Auer-staven zijn karakteristiek voor myeloïde leukemie, doch aanwijzingen voor het myeloïde karakter zijn soms slechts te vinden na cytochemie of immunofenotypering. Cytogenetische afwijkingen komen frequent voor en blijken van grote prognostische waarde. De behandeling berust op het feit dat het regeneratievermogen van het normale beenmerg sterker is dan dat van de kwaadaardige celpopulatie. Daartoe wordt met agressieve chemotherapie aplasie van het beenmerg teweeggebracht. Belangrijkste middelen zijn cytosine arabinoside en antracyclines. Hoewel in ±70% een remissie bereikt kan worden, kan een recidief van de ziekte nog vaak niet worden voorkomen (mediane remissieduur 12-18 maanden). Bij patiënten (<60 jaar) met eerste of tweede remissie wordt, bij beschikbaarheid van een HLA-identieke stamceldonor, meestal een stamceltransplantatie verricht. Wanneer géén stamceldonor aanwezig is, is een autologe stamceltransplantatie, met ingevroren eigen stamcellen uit de remissiefase, geïndiceerd. Bij oudere patiënten wordt in verband met de ernstige complicaties van stamceltransplantatie, volstaan met chemotherapie.

Inloggen

Gebruikersnaam: Wachtwoord:   Onthoud gegevens