Home > Kindergeneeskunde > Obesitas (adipositas, vetzucht)

A  A  A 

Obesitas (adipositas, vetzucht)

Men spreekt van vetzucht wanneer de body mass index (BMI) van het kind twee standaarddeviaties boven het qua leeftijd gemiddelde ligt. Meting van de huidplooidikten geeft eveneens de toename van vetweefsel aan. Hoewel pas na het tiende jaar frequent voor vetzucht geconsulteerd wordt, is een kwart van de betrokken kinderen al met het eerste jaar, de helft met het vierde jaar en driekwart met het 6e jaar obees. Overgewicht en obesitas bij kinderen ontwikkelt zich thans tot een groot volksgezondheidsprobleem. Door de vetzucht lijken de uitwendige genitaliën bij jongens, vooral de penis, te klein en wordt vaak ten onrechte aan het extreem zeldzame syndroom van dystrophia adiposogenitalis of aan hypofunctie van de schildklier gedacht. Als vuistregel kan men aannemen dat obesitas van endocriene oorsprong met een kleine en obesitas van alimentaire oorsprong bijna steeds met een grote gestalte gepaard gaat. Obesitas gaat vaak samen met een afgenomen insulinegevoeligheid.
ETIOLOGIE
Vrijwel steeds spelen bij vetzucht bij kinderen constitutionele, familiaire en psychologische factoren een belangrijke rol. In de nabije toekomst zal meer inzicht verkregen worden door onderzoek van de efficiëntie van de elektronentransportnetten in de mitochondria en door de studie van de leptinereceptoren in de hypothalamus, verantwoordelijk voor het verzadigingsgevoel.
THERAPIE
Bestaat uit een energie-arm maar evenwichtig dieet, lichamelijke activiteit en psychologische begeleiding door arts en ouders om dit dieet vol te houden. Meestal is bespreking van het dieet met kind en moeder door een geïnteresseerde diëtiste waardevol en onmisbaar voor het slagen van de behandeling. Op lange termijn blijft het succes van de behandeling beperkt. Zie ook Endocrinologie: Obesitas.
Zoeken in Codex Medicus
ZOEK OP TREFWOORD
Inloggen
Onthoud gegevens