Home > Transplantatiegeneeskunde > Weefseltypering (histocompatibiliteitstests)

A  A  A 

Weefseltypering bij orgaantransplantatie speelt vooral een rol bij de nieren en nauwelijks bij andere organen. Behalve de AB0-bloedgroepen bestaan er nog vele andere antigenen (o.a. rhesus, Duffy, Kelly). Heel duidelijk bleek dit toen organen tussen individuen werden overgeplant: het was niet te voorspellen of een goed of een slecht resultaat (als gevolg van rejectie) zou worden bereikt. De ontdekking van leukocytenantigenen (Dausset, Van Rood) leek een nieuwe opening te bieden: wanneer leukocytenantigenen representatief zouden blijken te zijn voor weefselantigenen, zouden door serologische typering identieke donor/ontvangerparen kunnen worden geselecteerd. Zo ontstond het begrip HLA (human leucocyte antigen-locus, zie ook Immuunziekten en allergie: HLA). Er zijn op het zesde chromosoom nu ten minste 4 loci gedetermineerd: A-locus, B-locus, C-locus en D-locus. De antigenen op A-, B- en C-locus kunnen worden gedetermineerd door middel van monospecifieke antisera (cytotoxische reactie, duur: ongeveer 2 à 3 uur), op de D-locus door middel van antigenen op de celwand van B-lymfocyten die niet op T-lymfocyten voorkomen. Er blijkt een grote mate van overeenstemming te zijn tussen de antigenen die de D-locus bepalen en deze B-celantigenen, zodat wordt gesproken van Dr(D-related)-typering. Van elke donor kan een typering in cijfers worden opgesteld, die dan wordt vergeleken met de typeringen van alle op transplantatie wachtende patiënten. Vindt men een volledig overeenstemmende ontvanger, dan spreekt men van full house match. Heeft de donor geen antigenen die de ontvanger niet heeft (bijv. doordat de donor homozygoot is voor één antigeen), dan spreekt men van compatibiliteit. Elk antigeen dat de donor wel heeft en de ontvanger niet, wordt een incompatibiliteit genoemd, bijv. drie incompatibiliteiten. Vooral bij retransplantatie en bij transplantatie van gesensibiliseerde patiënten is een goede overeenkomst (match) voorwaarde voor succes. Nieuwe technieken voor typering (Magnetic beads, PCR-typering) hebben de tijdsduur van de typering verder teruggebracht en nauwkeuriger gemaakt. Weefseltypering is relevant en toepasbaar bij niertransplantatie, maar niet relevant bij levertransplantatie. Bij hart- en longtransplantatie wordt orgaantoewijzing niet bepaald door HLA-matching, vooral als gevolg van de zeer beperkte geaccepteerde ischemietijd en de beperkte pool ontvangers en donoren.

Inloggen

Gebruikersnaam: Wachtwoord:   Onthoud gegevens