Home > Palliatieve zorg > Palliatieve sedatie

A  A  A 

Het opzettelijk verlagen van het bewustzijn van een patiënt in de laatste levensfase (KNMG-richtlijn palliatieve sedatie 2005). Het wordt toegepast met als doel het lijden te verlichten in geval van refractaire (onbehandelbare) symptomen. Een symptoom is refractair wanneer conventionele behandelingen onvoldoende (snel) effectief zijn of met onaanvaardbare bijwerkingen gepaard gaan. De meest frequente symptomen waarvoor sedatie wordt toegepast zijn: onrust, dyspnoe, pijn en braken. Palliatieve sedatie kan intermitterend of continu tot aan het overlijden worden toegepast. Voorwaarden voor toepassing van continue diepe sedatie tot aan het overlijden zijn: één of meer refractaire symptomen die ondraaglijk lijden veroorzaken, een levensverwachting van maximaal 1-2 weken, voldoende expertise in het behandelteam en toepassing in overeenstemming met de wens van de patiënt en zijn naasten. Bij onvoldoende expertise binnen het eigen behandelteam moet een externe deskundige of een consultatieteam palliatieve zorg geraadpleegd worden. Het is belangrijk dat zowel de patiënt, zijn naasten en alle betrokken hulpverleners zich realiseren dat het gaat om symptoombestrijding en niet om euthanasie. Geef voorlichting over dat de patiënt mogelijk niet de gehele tijd diep in slaap zal zijn en dat het onduidelijk is wanneer het overlijden zal plaats vinden. Neem voldoende tijd voor het afscheid nemen van de patiënt en naasten. Bij sedatie wordt meestal gebruik gemaakt van midazolam subcutaan of intraveneus toegediend. Het bewustzijn wordt zodanig verlaagd tot de patiënt de hinderlijke symptomen niet meer als zodanig ervaart. Zie ook Ouderengeneeskunde: Palliatieve sedatie.

Inloggen

Gebruikersnaam: Wachtwoord:   Onthoud gegevens