Home > Ademhalingsstelsel, aandoeningen van het > Embolie en infarct in long

A  A  A 

Plotselinge afsluiting van de a. pulmonalis of een of meer van haar zijtakken door een embolus; longinfarct betekent dat de longembolie wordt gevolgd door gedeeltelijke necrose en bloeduitstorting van het getroffen gebied. Flebotrombose in been of bekken (postoperatief, post partum, bij carcinoomprocessen, bij bedlegerigen, bij bejaarden), trombusvorming in de rechtervoorkamer (bij boezemfladderen, hartdecompensatie), gebruik van orale contraceptiva. Ook vetembolie bij beenfracturen en amnionvloeistofembolie bij bevallingen komen voor. Afhankelijk van grootte en aantal van de emboli. Een grote embolus kan plotse dood, al dan niet voorafgegaan door shock, veroorzaken. Multipele kleine embolieën kunnen op zich latent blijven en door beperking van het pulmonale vaatbed leiden tot pulmonale hypertensie. Meestal is er plotselinge retrosternale pijn, bleekheid of cyanose, polypnoe, koud zweet, snelle, zwakke pols. Bij infarct is er voortdurend pijn door pleuraprikkeling, vaak hemoptoe en na een paar dagen temperatuurstijging. Pleuraal wrijven. Vaak crepiterende rhonchi, soms wheezing. CT-scan. Een of meer band- of driehoekvormige schaduwbeelden, meestal in het onderveld gelegen: niet zelden een verstrijken van de costofrenische sinus, hoogstand van de diafragmakoepel. Longscintigrafie, pulmonale angiografie, D-dimeren, tekens van pulmonale hypertensie en cor pulmonale op ecg en echodoppler. Preventief: peri-operatief laagmoleculair gewicht-heparine, antitrombosekousen, vroegtijdig postoperatieve mobilisatie, behandeling van diepe veneuze trombose. Bij embolisatie: heparine, gevolgd door coumarinederivaten, fibrinolytica bij majeure embolieën met hemodynamische weerslag, zuurstof. Bij massieve embolie met irreversibele shock ondanks agressieve conservatieve behandeling: eventueel embolectomie onder extracorporale circulatie (zeer risicovolle ingreep).

Inloggen

Gebruikersnaam: Wachtwoord:   Onthoud gegevens