Home > Vergiftigingen > Therapie

A  A  A 

Het therapeutisch handelen is erop gericht de effecten van een vergiftiging zoveel mogelijk te voorkomen dan wel te beperken. Belangrijke pijlers hierbij zijn: 1. het verminderen van absorptie; 2. het versnellen van de eliminatie; 3. de toediening van antagonisten of anderszins verbindingsspecifieke therapie; 4. het toepassen van symptomatische therapie. Kennis van de eigenschappen van de intoxicerende verbinding(en) en het mechanisme van de intoxicatie is essentieel om voor alle genoemde items de juiste afweging te maken. Het is belangrijk te realiseren dat de toxicokinetiek van een verbinding wezenlijk kan verschillen van de farmacokinetiek, doordat bij hogere, toxische, concentraties kinetische processen anders verlopen dan bij farmacologische concentraties. Zo is bijvoorbeeld de halfwaardetijd van een verbinding bij toxische concentraties vaak verlengd, of kunnen enzymsystemen, betrokken bij de biotransformatie, verzadigd raken. In de volgende lijst van giftige stoffen staan in de tekst regelmatig de begrippen algemene maatregelen en symptomatische behandeling aangegeven.Algemene maatregelen Onder algemene maatregelen wordt verstaan dat men verdere blootstelling voorkomt en dat men handelingen verricht die ondersteunend zijn voor de patiënt. Van oudsher is bij intoxicaties veel aandacht geweest voor absorptieverminderende maatregelen. In de afgelopen tien jaar is de effectiviteit van de verschillende maatregelen grondig nagegaan en is wereldwijd binnen de klinische toxicologie consensus ontstaan over de indicaties tot toepassen van absorptieverminderende therapie. Voor maagspoelen is een uitermate terughoudend beleid ingesteld. Gezien het geringe rendement indien dit niet zeer snel (binnen 30 minuten) na ingestie kan worden uitgevoerd en de potentiële complicaties, wordt deze maatregel in de praktijk vrijwel niet meer geadviseerd. Uitzonderingen zijn die situaties waarbij een zeer ernstige intoxicatie wordt verwacht van bijvoorbeeld een verbinding die niet aan actieve kool wordt gebonden en maagspoelen daadwerkelijk binnen 30 minuten na ingestie kan worden uitgevoerd. Na ingestie van vloeistoffen is maagspoelen niet zinvol. Contra-indicaties voor maagspoelen zijn de inname van corrosieve producten, schuimvormende producten en petroleumproducten. Totale darmlavage kan worden overwogen na ingestie van een grote hoeveelheid van een preparaat met vertraagde afgifte (bijv. Ca-antagonisten), na ingestie van een grote hoeveelheid ijzer of lithium (die niet adsorberen aan geactiveerde kool) of na inname van bolletjes cocaïne of heroïne. Het na inname zo snel mogelijk toedienen van geactiveerde kool verhoogt de effectiviteit, waarbij geldt dat toediening binnen 1 uur na ingestie gewenst is. Doseringen geactiveerde kool: volwassenen 40-50 gram, kinderen 1 gram/kg lichaamsgewicht. Bij het eenmalig toedienen van geactiveerde kool is het niet noodzakelijk hier een laxans aan toe te voegen. Bij de herhaalde toediening van geactiveerde kool is het belangrijk te zorgen voor goede defecatie en kan op geleide hiervan natriumsulfaat worden toegediend. Doseringen natriumsulfaat: volwassenen 100 ml van een 30% oplossing (30 gram), kinderen 0,5 gram/kg lichaamsgewicht. Na huid- en/of oogcontact met chemische stoffen is langdurig spoelen met water de aangewezen absorptieverminderende maatregel. Indien mensen via de luchtwegen worden blootgesteld, moeten zij zo snel mogelijk uit de gecontamineerde lucht gehaald worden. Toepassing van methoden om de eliminatie van reeds geabsorbeerd materiaal te versnellen, kan in de praktijk alleen in het ziekenhuis. Voorbeelden zijn herhaald geactiveerde kool bij enterohepatische of entero-enterale kringloop, hemodialyse, hemoperfusie en toediening van chelatoren.Symptomatische behandeling Bij symptomatische therapie leiden de algemene principes van de (intensivecare) geneeskunde. Doel is secundaire pathologie te voorkómen en de natuurlijke eliminatie van de intoxicerende verbinding(en) door de lever, nieren of luchtwegen in stand te houden. Voor slechts een zeer beperkt aantal verbindingen staan antidota ter beschikking. Tot deze categorie behoren geneesmiddelen als atropine, oximen, naloxon, flumazenil, fysostigmine, methyleenblauw. Vooral bij de beoogde auto-intoxicaties is de psychologische, psychiatrische en maatschappelijke begeleiding van de patiënt, nadat de somatische behandeling is afgerond, een belangrijk onderdeel van de behandeling als geheel.

Inloggen

Gebruikersnaam: Wachtwoord:   Onthoud gegevens