Home > Nierziekten > Microscopische polyarteriitis (MPA)

A  A  A 

Vorm van vasculitis waarbij de nieren bij ca. 80% van de patiënten zijn aangetast. Er is sprake van aantasting van arteriolen, glomeruli en venulen die kan leiden tot focaal necrotiserende glomerulonefritis al dan niet met crescents. Het immunofluorescentieonderzoek van de nierbiopsie is onopvallend. Meestal idiopathisch, zelden hepatitis B (vooral bij intraveneuze drugsgebruikers) en harigecellenleukemie. Niet-specifieke symptomen zoals koorts, anorexie, vermagering, malaise, myalgieën. Naast de tekenen van glomerulonefritis, gewrichtspijnen en mononeuritis multiplex op de voorgrond; soms ook een hemorragische longaantasting. Het laboratoriumonderzoek toont een verhoogde bse en CRP, anemie, leukocytose en trombocytose. Bij ca. 70% van de patiënten ANCA-positief (meestal MPO-ANCA; ANCA = antineutrofiele cytoplasmatische antilichamen; MPO = myeloperoxidase). De diagnose wordt gesteld op een huidbiopsie van een ulceratieve laesie, dan wel op een nierbiopsie. Zonder behandeling vaak, maar ook met behandeling soms infaust op relatief korte termijn, vooral als de viscerale organen aangedaan zijn. Steroïdtherapie. Bij steroïdresistentie of -dependentie best te combineren met cyclofosfamide. Onbehandeld is de prognose slecht. Er is een grote kans op een recidief (20 tot 46%). Soms wordt er geswitcht van cyclofosfamide naar azathioprine en wordt deze behandeling nog ettelijke maanden voortgezet.

Inloggen

Gebruikersnaam: Wachtwoord:   Onthoud gegevens